Dure gaten

De voorlaatste keer had je het nog over inclusief bouwen, dacht ik. Dat was niet het geval, maar ik las het zo en dacht: inclusief bouwen is dat er ook gekleurde mensen bij mogen. Twee, misschien drie, meer maar niet, het zijn er toch in no time weer twintig en het moet wel leuk blijven. Ik zou na het publiekelijk ontvouwen van zulke highlights uit mijn gedachtenleven ongetwijfeld uit het Bestuur van de Werkgroep Cultuur en Waarom Daar in ons Dorp zo Weinig van Terecht Komt worden gezet, als ik erin zat. Maar ik ben slechts adviseur en die kun je nergens uitzetten. Nu lees ik echter je meest recente, zeer informatieve, blog en blijkt het over natuurinclusief te gaan, vooral over duurzaamheid en zo dus. Niet over mensen. Bij Groen Links gaat het vooral om natuur, klimaat en duurzaamheid. Zij het natuurlijk wel gedacht in het belang van de mensheid. Het gaat aan ‘onze’ kant, de linkse, om accentverschillen. GL is meer hoofd dan hart, heb ik vaak het idee, en SP meer hart dan hoofd. Is dat een juiste inschatting, denk je? En waar zit mijn PvdA dan? Met de handen in het haar?

Bij ons, hier aanpalend schuin tegenover, zijn het afgelopen jaar 29 energiezuinige woningen uit de klei getrokken, volgens ongeveer hetzelfde stramien als jij schetst. Ze hebben er ook nog twee energiezuinige deelauto’s tegenaan gegooid, te gebruiken door die hele wijk. Optimale isolatie, zonnepanelen, warmtepomp, alles erop en eraan, maar de nieuwe bewoners kijken nu wel bij ons zo de keuken in, nondedju, terwijl we op hun plek eerst alleen maar spreeuwen, bomen en bosschages hadden. Aan gierzwaluwen doet de nieuwe wijk niet. Er was wel iets met beestjes, vleermuizen meen ik, maar daar weet ik het fijne niet van en die gaten waar jij het over hebt, zouden ze hier inderdaad ook maken, maar ik zie er nergens zelfs maar één. Waren misschien uiteindelijk toch te duur. Niemand zag er meer een gat in. Ja, stil maar, ik vond een datum prikken voor de vaccinatie zelf ook leuker.

Wij denken er nu wel serieus over onze zonnepanelen te laten herschikken in de door jou in je voorlaatste blog gesuggereerde richting. Dank nog daarvoor.

Nee, dan de Jehova’s: die hebben een fonkelnieuwe strategie. Ze bellen nu op en als je gewoon doorscrabbelt, spreken ze in, onder verwijzing naar 1. een beter leven en 2. hun website. Kicken! We hebben meteen ons behandelverbod nieuw leven ingeblazen. Dat moet je toch af en toe doen, net als bij je euthanasieverklaring, om te voorkomen dat ze je bestaan gaan rekken met hun infusen, stroomstoten, MRI-scans, beademings- en andere high tech medische apparatuur, allemaal peperduur en allemaal even misplaatst vergeleken met gewone liefde en aandacht. En het houdt enorm op hè, op weg naar het einde. Nou ja, die dingen zeg je niet hardop natuurlijk, ook niet als adviseur inzake niet aanwezige cultuur. Maar ik denk die dingen wel vaak bij de herinnering aan hoe mijn moeder en schoonmoeder op het laatst van hun leven werden gemaltraiteerd door respectievelijk een orthopedisch chirurg in het ene ziekenhuis en een cardiologe in het andere. Ernstige fouten maakten ze, voortkomend uit pure onverschilligheid, bij mensen die op hun weerloost en kwetsbaarst waren bovendien. In zo’n situatie wil ik niet belanden, hoe mooi ons land er verder ook voor staat. Gezondheid als doel: not koel.

Overigens, ter afsluiting van deze korte zondagavondoverpeinzing, zie ik er kennelijk te gek om los te lopen uit, want iedereen, echt elke automobilist, maar ook de half criminele hoody-jongere op zijn scooter, stopt voor mij, vandaag zelfs toen ik niet eens de weg over wou, wat ik dan toch maar deed, uit gevoelens van intermenselijke warmte. Rare interacties zijn dit, maar ook wel weer leuk genoeg om niet nu al meteen naar een hospice te verlangen.

Wat een prachtige selfies had je weer gemaakt!
Ik wou dat ik zoiets ook kon.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.