Wat ik nog vergeten was te zeggen, Linie: die tekening in je voorlaatste blog is echt geweldig. Hij lijkt ook echt. Je maakt steeds meer gebruik van AI begrijp ik. Zelf ben ik niet enthousiast over AI. Er zijn veel fotoprogramma’s in omloop die beloven je oude en onscherpe foto’s weer zo goed als nieuw te maken en zelfs van kleur te voorzien. Met AI dus. Ik heb het nu een paar keer geprobeerd, maar het blijft een teleurstelling. Oude familiefoto’s zien er nu wel gelikt uit, maar ze lijken niet meer.

Een voorbeeld. De foto links is genomen toe ik 20 was. Jij hebt mij zo gekend, als je je dat nog kunt herinneren. De foto is zwartwit en niet echt geweldig, dus ik wilde hem verbeteren met AI, en dat werd dus de foto rechts. Die foto is gekleurd en van betere kwaliteit, maar ik heb geen idee wie dat is. Het zou mijn broer geweest kunnen zijn, als ik die had gehad. Hij heeft zowel bruin als grijs haar en de schaduw op de kraag is er gewoon bij verzonnen. Zo heb ik er niks aan. Ook ChatGTP maakt tot nu toe op mij weinig indruk. Ik besteed weinig tijd aan AI. Ik voel geen aandrang om mij die nieuwe technieken eigen te maken. Wat ik er totnutoe van zie is eerder kunstmatig dan intelligent. Ik bedenk zelf wel wat, niet altijd intelligent, maar het is tenminste van mijzelf.
Dat onze wifi was uitgevallen had ik al verteld. Dat is nu opgelost, maar dat ging niet vanzelf. Om te beginnen stopte de wifi ermee, zomaar, een paar dagen voordat we op vakantie zouden gaan. Niets deed het meer. Ik kreeg hem niet meer aan de praat, dus gingen we maar op vakantie. Weer thuis gekomen was het C. die als eerste ontdekte, dat de wifi het weer deed. Je snapt niet hoe het kan, het leek vanzelf weer opgelost! Na vier dagen viel hij echter weer uit. Aan wifi die het af en toe doet maar meestal niet, hebben we natuurlijk niets. Volgens mij was het modem niet meer in orde, versleten of zo. Ik ging dus naar de KPN-winkel.
“Mijn wifi doe het niet meer. Hebt u een nieuwe modem voor mij?”
“Heeft u uw modem al gereset?”
“Nee”
“Ga dat dan eerst doen. Als dat niet helpt, dan krijgt u een nieuwe modem”
Ik weer naar huis om te doen wat mij was opgedragen. De modem resetten lukte wel, maar het leverde geen wifi op. Ik dus weer naar de winkel.
“Aha, daar bent u weer”
“Inderdaad. Ik heb het modem gereset, maar dat hielp niet”
“Dan geef ik u een nieuwe modem mee”
Zonder verdere discussie werd mij een gratis modem aangereikt en kon ik weer naar huis. Wat je dan vervolgens moet doen is de codes van je nieuwe modem invoeren in alle apparaten die op wifi werken. Een gedoe dat dat is, het heeft mij uren beziggehouden! Twee computers, twee tablets, twee mobiele telefoons, de TV, de verbinding met Spotify, de verbinding met de internetradio, de verbinding met mijn draagbare muziekmachine, de draadloze printer en de app die is verbonden met de zonnepanelen. Het heeft mij er nog eens aan herinnerd hoe onmisbaar die wifi is geworden. Je hele huishouden hangt van de wifi aan elkaar. Toen een half jaar geleden bij ons een nieuwe wasmachine werd binnengereden, vroeg de monteur mij of hij wifi moest instellen. Wat!? Wifi op de wasmachine? Hij legde uit dat je dan vanaf je telefoon de wasmachine kon bedienen. Ik ben achteraf blij dat ik dat geweigerd heb. Wifi om mijn sokken te wassen, het idee!
Gelukkig kwam daarna hoogtepunt van onze vakantieperiode: C.’s verjaardag. In voorgaande jaren deed zij geen moeite om een fuifje te organiseren: iedereen was toch met vakantie. Wij gaan al jaren op haar verjaardag met zijn tweeën erop uit, ook heel gezellig. Maar dit jaar had zij een leuk uitstapje bedacht, dat zij graag met ons vriendengroepje wilde delen. Omdat het vrienden zijn met een volle agenda, hadden we tijdig gevraagd of ze op de bewuste datum beschikbaar waren, en dat bleek zo te zijn. Dus C. kon beginnen met de uitwerking van haar plan.
C. heeft ruim drie jaar als vrijwilliger gewerkt bij het museum Beelden aan Zee, in de wandeling BAZ geheten. Na haar vertrek gingen ze het museum verbouwen (ik geloof niet dat er een verband was) en in de zomer zouden ze het weer openen met een tentoonstelling met beelden van niemand minder dan Alberto Giacometti. Haar idee was om op haar verjaardag een voormalige collega te vragen een rondleiding te geven voor ons vriendengroepje in het vernieuwde museum met de nieuwe tentoonstelling. Vooraf gingen C. en ik eerst zelf een kijkje nemen. En dat was maar goed ook . . .
Wij zagen dat de verbouwing zeer geslaagd was. Het museum is nu veel mooier dan eerst, de ruimte is beter verdeeld, en op het dak van BAZ is nu ook meer te zien. De tentoonstelling echter was een aanfluiting, een joke, een dieptepunt, een miskleun van epische proporties, en dan druk ik mij nog zachtjes uit. Van Giacometti waren enkele piepkleine beeldjes te zien (pakweg 10 cm) en ook de rest van de tentoonstelling was niet om erover in je blog te schrijven. Twee dagen daarna, thuis, kwam bij C. het hoge woord er uit: dit kunnen wij de vrienden niet aandoen, dat wordt een sof. Maar C. is nu eenmaal niet voor één gat te vangen. Zij bedacht dat een bezoek aan Pulchri een goed alternatief zou kunnen zijn. En dat is het dan ook geworden. Je kent Pulchri wellicht, een grote galerie aan het Voorhout in Den Haag. Veel kunst te zien, en overal hangt een prijskaartje aan. Na het bezoek aan de tentoonstelling bezochten we het aangrenzende terras, en tegen zessen gingen we met zijn allen dineren in een gerenommeerd Haags restaurant. De vrienden waren zeer te spreken over het event, en zelf waren we ook dik tevreden.


Ik zie steeds slechter. Ik heb dus twee nieuwe brillen aangeschaft. Dat het zo ver met mij heeft moeten komen. Maar nu kan ik je blogs beter lezen, dat is ook wat waard.